close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • INFORMACJE DLA KIEROWCÓW

  •  

    UWAGA: Konsulowie nie interweniują (także w czasie dyżurów telefonicznych) u władz francuskich w sprawach dotyczących nałożenia kar za popełnione wykroczenia drogowe oraz nie występują w roli tłumacza telefonicznego w sytuacjach ich nałożenia. Konsulaty nie opłacają mandatów ani nie mają możliwości wpływania na miejscowe władze, by odstąpiły od wymierzenia kary.

     

    Informacje dla kierowców samochodów ciężarowych

     

    Wydział Konsularny Ambasady RP we Francji uprzejmie informuje, że zostało skierowane do Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych w Polsce pismo informujące o braku podstaw prawnych do podejmowania przez konsula interwencji w przypadkach nałożenia na polskich kierowców mandatów i traktowania konsula jako tłumacza. 

     

    Wydział Konsularny Ambasady RP w Paryżu informuje, że z dniem 1 października 2013 roku wchodzi w życie przepis o podatku ekologicznym od samochodów ciężarowych. Obowiązuje on na całym terytorium Francji. Dodatkowe informacje można znaleźć na stronie internetowej firmy Ecomouv, podmiotu odpowiedzialnego za organizację systemu poboru podatku ekologicznego: www.ecomouv.com/tout-sur-l-ecotaxe (informacje dostępne w języku francuskim).

     

    Szczegółowe informacje w języku polskim dla kierowców samochodów ciężarowych poruszających się na terenie Francji.

     

    Wydział Konsularny Ambasady RP w Paryżu, informuje, że w dniu 11 lipca 2014 r., ustawą nr 2014-790 z dn. 10 lipca 2014 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji socjalnej (ustawa Savary), Francja wprowadziła zmiany w brzmieniu kodeksu transportowego zakazując kierowcom zawodowym odbioru odpoczynku tygodniowego w kabinie samochodu. Definicja czasu pracy kierowców jest ujednolicona w całej UE w Rozporządzeniu (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 561/2006, gdzie określono w art. 4 pkt h)„tygodniowy okres odpoczynku” jako  tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje „regularny tygodniowy okres odpoczynku” lub „skrócony tygodniowy okres odpoczynku”. „Regularny tygodniowy okres odpoczynku” oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin, — „skrócony tygodniowy okres odpoczynku” oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godziny, który można, na warunkach ustalonych w art. 8 ust. 6, skrócić do nie mniej niż 24 kolejnych godzin.

     

    Za organizowanie pracy kierowców zawodowych odpowiada pracodawca. Niezapewnienie przez niego możliwości odbioru przez kierowcę tygodniowego wypoczynku poza kabiną samochodu jest zagrożone sankcją karną: 30000 euro grzywny lub karą 1 roku pozbawienia wolności. Dotyczy to zarówno kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorstwo jak i podwykonawców.

     

    Ponadto, ustawa powtarza przepisy Rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 561/2006 art. 10 pkt 1 które mówią o tym, że przedsiębiorstwo transportowe nie może wypłacać kierowcom zatrudnionym lub pozostającym w jego dyspozycji żadnych składników wynagrodzenia, nawet w formie premii czy dodatku do wynagrodzenia, uzależnionych od przebytej odległości i/lub ilości przewożonych rzeczy,  jeżeli ich stosowanie może zagrażać bezpieczeństwu drogowemu lub zachęcać do naruszeń niniejszego rozporządzenia. Za naruszenie tego zakazu obowiązuje również kara grzywny w wysokości 30000 euro lub 1 roku pozbawienia wolności.

     

    Powyższe przepisy mają zastosowanie do wszystkich kierowców tj. francuskich i zagranicznych firm transportowych.

     

    Poniżej tłumaczenie brzmienia przepisów opisanej ustawy:

     

    USTAWA nr 2014-790 z dnia 10 lipca 2014 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji socjalnej (1)

     

    Artykuł 15

    Tytuł pierwszy księgi III części trzeciej kodeksu transportowego ulega następującym zmianom:

    1° Rozdział III uzupełnia się artykułem L. 3313-3 o następującej treści:

    Art. L. 3313-3. – Zabrania się kierowcom transportu drogowego odbywania w kabinie pojazdu regularnego tygodniowego odpoczynku określonego w punkcie h artykułu 4 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego zmieniającego Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2135/98 Rady oraz uchylającego Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85.

     

    Pracodawca organizuje pracę kierowców transportu drogowego uwzględniając przepisy o prawie do regularnego tygodniowego odpoczynku.

     

    2° Po artykule L. 3315-4, następuje artykuł L. 3315-4-1 o następującej treści:

    Art. L. 3315-4-1. – Podlega karze do roku pozbawienia wolności oraz grzywnie w wysokości 30 000 Euro:

    1° Organizacja pracy kierowców transportu drogowego zatrudnionych w przedsiębiorstwie lub działających na własny rachunek bez zapewnienia, poza kabiną pojazdu, regularnego tygodniowego okresu odpoczynku określonego w punkcie h artykułu 4 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego zmieniającego Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2135/98 Rady oraz uchylającego Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85;

     

    2° Wynagradzanie, z jakiegokolwiek tytułu i w jakiejkolwiek formie, kierowców transportu drogowego zatrudnionych w przedsiębiorstwie lub działających na własny rachunek, uzależnione od przebytej odległości lub od ilości przewożonego towaru, jeśli taki sposób wynagradzania przyczynia się do zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub do naruszeń określonych w wyżej wymienionym Rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, z dnia 15 marca 2006 r.

     

    3° W ustępie pierwszym artykułu L. 3315-6, po odniesieniu: L. 3315-4, następuje odniesienie : L. 3315-4-1.

     

    Informacje dla kierowców

     

    We Francji obowiązkowe jest posiadanie alkomatu przez wszystkich kierujących lądowym pojazdem silnikowym. 

     

    Francja honoruje zarówno polskie, jak i międzynarodowe prawo jazdy.  W przypadku pobytu we Francji powyżej 6 miesięcy ma się obowiązek wymienić polskie prawo jazdy na prawo jazdy francuskie. Autostrady we Francji są płatne. Nieprzestrzeganie przepisów drogowych jest karane. Obowiązek zapięcia pasów dotyczy wszystkich pasażerów. Dozwolona prędkość: 50 km/godz. w terenie zabudowanym, 90 km/godz. w terenie nie zabudowanym, 130 km/godz. na autostradzie (w czasie deszczu 110 km/godz.). Przekroczenie dozwolonych prędkości karane jest wysokimi mandatami. W przypadku zatrzymania w takiej sytuacji kierowcy cudzoziemca policja lub żandarmeria mogą uniemożliwić jazdę (zatrzymując np. dokumenty samochodu) do czasu uregulowania mandatu gotówką na miejscu.

     

    Prowadzenie przez kierowcę rozmów przez komórkę jest zabronione. Za nieprzestrzeganie tego zakazu grozi mandat w wysokości 35 EUR. W przypadkach drastycznych lub w razie odmowy zapłacenia mandatu na miejscu sprawa może trafić do sądu, który może nałożyć dodatkową grzywnę w wysokości 150 EUR. Używanie zestawu głośnomówiącego nie jest zabronione, choć może podlegać karze, jeśli zostanie udowodnione (np. na podstawie billingu), że mogło mieć związek z przyczyną wypadku. Mandatem do 3000 EUR karane jest posiadanie antyradaru.

     

    Obowiązkowym wyposażeniem pojazdu jest kamizelka odblaskowa i trójkąt ostrzegawczy - za ich brak grozi mandat w wysokości 135 EUR. W autokarach, w których siedzenia dla pasażerów wyposażone są w pasy bezpieczeństwa, istnieje bezwzględny obowiązek zapinania ich przez podróżnych. Kierowcy autokarów wycieczkowych i samochodów ciężarowych są obowiązani do przestrzegania przepisów dotyczących czasu pracy i przerw w jeździe. Nie respektowanie tych zasad karane jest wysokimi grzywnami (od kilkuset do kilkunastu tysięcy euro). Konsulaty nie opłacają mandatów ani nie mają możliwości wpływania na miejscowe władze, by odstąpiły od wymierzenia kary.

     

    Turyści polscy przyjeżdżający do Francji samochodami powinni wiedzieć, że przepisy i orzecznictwo sądowe w sprawach wypadków drogowych sytuują pieszego na pozycji bardzo uprzywilejowanej. Stąd w praktyce, zwłaszcza na drogach dużych miast, zjawiskiem powszechnym jest m.in. przechodzenie przez jezdnię na czerwonym świetle. W związku z tym w dużych aglomeracjach zaleca się jazdę z niewielką prędkością, pozwalającą na zatrzymanie pojazdu w przypadku nagłego wtargnięcia pieszego na drogę. Zasadę ograniczonego zaufania należy stosować w dużych miastach, a zwłaszcza w Paryżu, gdzie miejscowi kierowcy rzadko np. używają kierunkowskazów, natomiast dość często skręcają z prawego pasa jezdni w lewo i odwrotnie. Zasada pierwszeństwa przejazdu dla pojazdów nadjeżdżających z prawej strony (m.in. na rondach) jest bezwzględnie obowiązująca, respektowana i egzekwowana.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: